پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله):
طالِبُ العِلمِ مَحفوفٌ بِعِنایَةِ اللَّهِ.

عنایت خداوند جویاى دانش را فرا گرفته است.
حکمتنامه پیامبر اعظم: ج 1 ص 313 ح 309

امام سجّاد(سلام الله علیه):
اَلْمُؤْمِنُ یَصمُتُ لِیَسلَمَ ویَنطِقُ لِیَغنَمَ؛

مؤمن سکوت مى‏کند تا سالم ماند و سخن مى‏گوید تا سود برد.
الکافى، ج 2، ص 231

امام باقر(سلام الله علیه):

إنّ اللَّهَ عَزَّوجلَّ یُحِبُّ المُداعِبَ فی الجَماعةِ بلا رَفَثٍ؛

خداوند عزوجل دوست دارد کسى را که با مردم شوخى کند؛ بى آن که سخن زشت بر زبان آورد.
الکافی: ج 2، ص 663، ح 4 (میزان الحکمة: ج 4، ص 2897)

پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله):
مَن رَأى مَوضِعَ کلامِهِ مِن عَمَلِه قَلَّ کلامُهُ إلّا فیما یَعنیهِ؛

هر کس جایگاه سخنش را جزء کردارش ببیند، کم سخن مى‏شود، مگر در جایى که مفید باشد.
میزان الحکمة: ح 8171

پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله):
الصَّدَقَةُ تَمنَعُ مِیتَةَ السُّوءِ.

صدقه، از مردنِ بد و دل خراش جلوگیرى مى‏کند.
میزان الحکمه ج 6، ص 219